Joupra Radio
Intro:
In de groene long van de Damwijk, het park Spoor Noord, kon je vandaag je kinderen laten losgaan op het Move It-evenement. Een namiddag gevuld met attracties en activiteiten voor jongeren.
Ik ben gaan eten in restaurant “Heide Statie” in Heide-Kalmthout. Dit restaurant is gevestigd in het station van Heide, een vooral heel lang gebouw dat dateert van het begin van de 20ste eeuw. Het station zelf doet ook nog steeds dienst, dus je hebt regelmatig passerende treinen, treinen die stoppen en mensen die afgestapt zijn. Dit zorgt voor een heel gezellige, dynamische sfeer rond het station en maakt het ook een leuke plek om een terrasje te doen door de vele passanten.
Na even op het terras te hebben gezeten ging ik naar binnen, en het station is ook binnenin heel stijlvol omgetoverd: een ietwat donkere, maar heel gezellige ruimte vol tafeltjes, met kaarsjes op de tafels. Ik begon met een voorgerecht: een slaatje met warme geitenkaas. Dit werd heel mooi geserveerd in een aarden schaaltje met de sla eromheen, en was echt héél erg lekker. Na dit gerecht vroeg ik mij af of het hoofdgerecht mij nog wel goed zou vergaan, want het was een serieus schaaltje!
Als hoofdgerecht bestelde ik (ondanks mijn al redelijk voldaan gevoel) de ribbetjes met huisgemaakte saus en ik moet zeggen: deze waren van bijzonder goede kwaliteit. Over de kwantiteit mag ik ook niet klagen want die was ook dik in orde, ik kreeg drie volledige ribben op mijn bord. Voor een menu van 16-17 euro is dit echt wel waar voor je geld. Dat geldt voor het hele menu trouwens: de prijzen schommelen tussen de 10 euro voor een geitenkaassalade en 22 euro voor wild of kreeft. De bediening was vriendelijk, netjes aangekleed en bovenal snel. Na amper 20 minuten had ik mijn eten al voor mijn neus staan, waar je in sommige restaurants toch een uur moet rekenen. Hiervoor krijgt het restaurant een dikke pluim van mij. Na het voor- en hoofdgerecht ging er echt geen dessert meer bij, dus hield ik het op dit punt voor gezien: ik eet zelden een volledig menu op restaurant.
Bij al die positieve kantjes horen natuurlijk enkele minpunten: zo zagen de diensters er een beetje overwerkt uit, en moesten we zelf op zoek naar iemand als we iets wouden drinken. De twee zullen misschien samengehangen hebben, en gecombineerd met het goede weer zat het terras buiten natuurlijk ook vol. Voor de rest heb ik geen negatief puntje kunnen ontdekken: Heide Statie is een heel verzorgd, goed restaurant en krijgt van mij daarom een verdiende 4.5 sterren op 5.
Geplaatst in 6. Maatschappelijke Topics | Reageer »
Ik zou als topic iets nemen dat dicht bij de meeste jongeren staat, niet iets zoals (met alle respect) armoede, waar niemand van ons ervaring mee heeft. Ik zou iets willen doen rond integratie, en zorgen dat de film de grootste impact heeft. Daarom zou ik een film nemen die prijzen gewonnen heeft of toch ergens wel bekend is. Bij het thema integratie zou “Crash” een goede keuze zijn, dit is een bekroonde film (verschillende Oscars) die gaat over persoonlijke drama’s in Amerika. De film maakt echt emoties los en zou dus een mooi startpunt kunnen zijn voor een debat. En aangezien veel mensen van onze leeftijd nogal racistisch zijn kunnen we proberen deze mensen toch ergens op andere ideeën te brengen.
De film lijkt mij een geschikt openingspunt, door niet meteen letterlijk met het thema te openen vermijdt je gezucht en geklaag (want integratie is iets waar veel mensen een zuchtreactie bij hebben). Daarna kan er een debat komen, of een bezoek aan een asielcentrum (moeilijk te organiseren, maar wel waardevol). In elk geval moet het duidelijk worden dat integratie niet vanzelfsprekend is. Ik zou de topic afronden met een gastspreker die iets komt vertellen over de islam en de eigenlijke ideeën erachter. Veel mensen scheren immers alle moslims over één kam, terwijl er per terrorist gemakkelijk een miljoen doodbrave moslims zijn. Het moet daar maar eens mee gedaan zijn, en een geïnformeerd mens heeft sowieso een genuanceerdere mening.
Geplaatst in 6. Maatschappelijke Topics | Reageer »
Na eerder de opdrachten voor TV en Radio te hebben gemaakt was het tijd om ook de geschreven pers eens een kans te geven. Na een eerste selectieronde waarin we allemaal 3 onderwerpen zochten om over te schrijven binnen de buurt, kwamen ik en Tanguy uit bij het WK 2010. Want waar kun je immers beter voetbal kijken dan op café? En zijn er niet genoeg cafés in de Triangelwijk?
Ik en Tanguy trokken er dus op uit, en na enkele tientallen cafés te zijn afgegaan hadden we stof genoeg voor een artikel. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om 3 totaal verschillende cafés te belichten, want het lezerspubliek van den Triangel is ook behoorlijk gevarieerd. Deze opdracht was vooral leuk omdat we zelf creatief aan de slag mochten met ons onderwerp: de gedrukte pers is ideaal als je een compleet eigen richting aan een reportage wilt geven. Bij TV en Radio vond ik dit minder het geval.
Uiteindelijk was het ook heel leuk om iedere cafébaas zijn café te horen verdedigen. Iedereen was er natuurlijk op gebrand om goed uit de verf te komen! Op dat vlak was het een hele opdracht om de feiten uit de propaganda te halen, maar ik denk dat we hier behoorlijk in geslaagd zijn. Ik ga nu niet zeggen dat ik verliefd ben geworden op de geschreven pers, want ik ben zelf meer radiogericht, maar ik moet toegeven dat ik dit een leuke opdracht vond. Vooral de creativiteit en het veldwerk waren sterke punten. Meer van dat!
Geplaatst in 6. Maatschappelijke Topics | Reageer »
De voorstelling van het jaarboek stelde niet veel voor: iedereen is (allicht) tegen armoede, en er werden een aantal oorzaken gegeven, maar de vele cijfers en het gebrek aan informatie vooraf maakten hier een héél saaie bedoening van. De sprekers hadden weinig retorisch talent leek mij, ze slaagden er niet in iedereen te boeien.
De conclusies van het debat waren duidelijk: we hebben net een grote economische groei gehad, en die hadden we kunnen of moeten gebruiken om meer voor de armen te doen. Er is alleen geen wil om meer middelen vrij te maken omdat de andere terreinen ook belangrijk zijn. Het Lissabon 2000-verdrag kadert in een sterke wereldeconomie maar die is niet vanzelfsprekend merken we nu. Hierdoor wordt het probleem alleen maar groter. Steeds meer mensen verlaten de scholen zonder diploma, en in een kenniseconomie is dat een probleem. Een sociale economie botst dan weer met de Europese regels tegen overheidsinmenging. Kinderarmoede past in generatiearmoede, de twee gaan hand in hand. Dus hoewel we in België met een heel mooi systeem voor sociale zekerheid zitten moeten we er nog meer de nadruk op leggen.
Ik geef het colloquium een 7 op 10, omdat ik persoonlijk alleen het debat interessant vond. Het jaarboek is niet echt interessant en de mensen die erover kwamen praten waren ongeïnspireerd, saai zelfs. Ik weet niet of dit colloquium (op basis van onderwerp) een waardevolle plaats heeft in de opleiding journalistiek, alhoewel het wel een interessante opdracht is om achteraf samen te vatten wat er gezegd is. Dit is namelijk iets wat je als journalist ook zult moeten doen, en dus praktijkgericht. Uiteindelijk dus geen slechte activiteit binnen de maatschappelijke topics maar daarbuiten toch wat magertjes.
Geplaatst in 6. Maatschappelijke Topics, Uncategorized | Reageer »
Doelgroep: een groep 16-jarigen uit het beroepsonderwijs. Met andere woorden een korte, sterke inleiding waarin al duidelijk wordt dat het niet nodig is om de film goed te vinden (omdat je daarmee nogal snel de aandacht verliest) maar dat het wel nodig is om het idee achter de film te snappen. De film zal in de ogen van de doelgroep ook al snel als “saai” of “idioot” afgedaan worden omdat het pubers zijn en het thema hen niet aanspreekt (op een enkeling na) dus reden te meer om het kort te houden en niet te veel van hen te vragen.
Dag allemaal en welkom op de vertoning van één van de aangrijpendste films die er zijn: Ladybird, Ladybird. Deze film laat armoede uit een andere hoek zien dan we allemaal gewoon zijn. Wie denkt er bij armoede niet meteen aan een clochard die met een fles wijn in de goot ligt? Of aan op straat leven en alcoholproblemen? (eventueel in de vorm van een open vraag: “wat is jullie idee van armoede?” en dan wat ideeën proberen te krijgen van het publiek)
Dat is zeker één kant van armoede, maar deze film laat ook eens een andere kant zien: die van de moeder die ooit iets verkeerd heeft gedaan en daarvoor blijft gestraft worden. Misschien zal niet iedereen het personage van de moeder in de film sympathiek vinden, maar iedereen zal de frustratie kunnen begrijpen die ze voelt als blijkt dat ze in een vicieuze cirkel zit. En volgens mij zal niemand van jullie deze film snel kunnen vergeten, wat je nu misschien ook mag denken.
Geplaatst in 6. Maatschappelijke Topics | Reageer »
